Müzik Telif Ücretleri Nasıl Çalışır: Akış, Mekanik ve İcra Hakları

Şu an bir yerlerde bir kafede müzik çalıyor ve üç farklı kişi bunun karşılığında para almaya hak kazanıyor. Hiçbiri orada değil.

Bir cümlede telif ücreti budur. Müzik telif ücretlerinin nasıl çalıştığını anlamak, baştan tuhaf bir fikri kabul etmek demektir: bir şarkı sahip olduğunuz tek bir şey değildir, bir haklar demetidir ve her hak farklı bir kişiye ayrı ayrı ödenir.

Bu fikri kavradıktan sonra, geri kalan her şey sadece mekaniktir.

Müzik telif ücretleri nasıl çalışır: bir şarkı bir haklar demetidir

Telif ücreti, çalışmanız her kullanıldığında kazandığınız küçük bir ödemedir. Bir kez satılmaz, kullanılır. Çalınır, yayınlanır, icra edilir, kopyalanır.

Önemli nokta şu: kayıtlı bir şarkı iki ayrı şey içerir. Bir şarkı vardır (melodisi ve sözleri, bir söz yazarı tarafından yazılır) ve bir kayıt vardır (duyduğunuz özgün alım, yapım için parayı ödeyen kişinin mülkiyetindedir). Bu ikisi farklı kanallardan ödenir ve çok fazla karışıklık bunları birbirine karıştırmaktan kaynaklanır.

Başlıca türler

İnce yazıda daha fazlası var, ancak önemli olanlar bunlar.

• •Akış telif ücretleri. Bir parça her yayınlandığında kazanılır. Kayıt sahibi ile söz yazarlık tarafı arasında paylaştırılır.
• •Mekanik telif ücretleri. Bir akış içindekiler dahil, şarkı her yeniden üretildiğinde söz yazarına ödenir. Oynatma başına küçük bir pay, ölçekte birikir.
• •İcra hakları. Şarkı kamuya açık bir yerde icra edildiğinde veya yayınlandığında ödenir: radyo, televizyon, bir mekanın ses sistemi, o kafe. Telif hakları kuruluşları tarafından toplanır ve yazar ile yayıncıya ödenir.
• •Senkronizasyon telif ücretleri. Şarkı bir film, oyun veya reklamda kullanıldığında müzakere edilen ücret. Değişkendir ve genellikle en büyük tek çektir.

Kim ne toplar

Hiç kimse size doğrudan ödeme yapmaz. Ortada bir kolektörler zinciri bulunur.

Akış hizmetleri, dağıtıcıya ve hak kuruluşlarına ödeme yapar. İcra hakları grupları, kamuya açık oynatmaları takip eder ve söz yazarlarına öder. Mekanik toplama kuruluşları, yeniden üretim payını toplar. Plak şirketi veya dağıtıcı kendi payını alır, geri kalanı aşağıya iletir.

Bu kasıtlı olarak katmanlıdır, çünkü hiçbir akış uygulaması her şarkıyı kimin yazdığını bilemez. Kolektörler, doğru kuruşların doğru kişilere ulaşması için vardır.

Ödemeler neden bu kadar küçük

İşte dürüst kısım. Kullanım başına rakamlar mikroskobik.

Bir akış bir sentin küçük bir parçası kadar değer taşıyabilir, ardından bu kesir kayıt tarafı ile söz yazarlık tarafı arasında bölünür, sonra imzaladığınız kişilerle yeniden bölünür. Size ulaştığında dört ondalık basamaktan oluşan neredeyse hiçbir şey olabilir.

Telif ücretleri hiçbir zaman tek bir oynatmada büyük ödeme yapacak şekilde tasarlanmamıştır. Hacimle, yıllar içinde öderler. Akış başına gerçekliği akış ödemelerinin nasıl çalıştığı bölümünde inceliyoruz.

Gerçek bir örnek

Diyelim ki şarkınız bir milyon akış aldı. Hayatı değiştirir gibi geliyor.

Yaklaşık bir karma oranda, bu havuz toplam birkaç bin dolar olabilir. Şimdi bölün: bir kısmı kayıt sahibine, bir kısmı söz yazarlık tarafına, ardından zincirdeki kişiler paylarını aldıktan sonra kalan sizin payınız.

Elinizde aylara yayılmış bin ya da iki bin dolar kalabilir. Bu yüzden bir turnede olan grup genellikle bir milyon oynatmadan daha fazlasını iyi bir hafta sonunda kazanır. Telif ücretleri uzun kuyruktur, ikramiye değil. Tam resmi gruplar nasıl para kazanır bölümünde görün.

Kuruşların gelişini izlemek

Kağıt üzerindeki rakamlar soyuttur. Kendi hesabınıza biriktiklerini izlemek değildir.

Kısmen bu yüzden Road to Headliner oluşturduk. Şarkı yayınlarsınız ve akış gelirinin oynatma oynatma biriktiğini izlersiniz, ardından akış ve grafik rehberi aracılığıyla listelerde tırmanışını takip edersiniz. Aynı mantık, gerçek paranın hacim ve zamandan geldiği, gözünüzün önünde işler.

Telif ücretleri, kendiniz birkaçını kazandıktan sonra artık gizemli gelmez. Ücretsiz bir grup oluşturun, ilk parçanızı yayınlayın ve uzun kuyruğun başladığını izleyin. Tarayıcıda çalışır, maliyetsizdir.